در آستانه سالگرد عاشورای سبز یکبار دیگر همتی باید تا دل کوردلان و بزدلان ولی فقیه و دولتمردان نامرد را بلرزانیم. و برای خواسته های بر حقمان با همدلی و همبستگی در روز عاشورا پا به میدان نبرد بگذاریم و به جهانیان یادآور شویم که تنها راه رهائی از شر این حکومت ضدبشری حمایت و پشتیبانی از جنبش مردمی ایران است و نه لاس زدن با مشتی جنایتکار و چپاولگر و ستمکار، تحت عنوان مذاکره! و یا به آنان گوشزد کنیم که اقلا برای یکبار هم که شده چنین مذاکراتی را برای رسیدگی به حق و حقوق شهروندی ما مردم رنج دیده و تحت ستم برگزار کرده و به عنوان مثال درب این مذاکرات را بروی نمایندگان واقعی ملت ایران بگشایند. بر روی نمایندگان کارگران، دانشجویان، و خانواده های زندانیان سیاسی و فرزندان یا همسران خانواده هائی که در جریان حوادث پس از انتخابات و در جریان اعدام های پس از آن و در جریان اعدام های دهه شصت عزیزانشان را از دست داده اند، یعنی در واقع سینه این دلیر مردان و زنان و جوانان هدف گلوله هائی قرار گرفت که هزینه آن از جیب همین مردم پرداخته شد و آنان نه جانی بودند و نه تبهکار یا سارق، بلکه فقط و فقط برای داشتن حقوق انسانی برابر و برای آزادی و عدالت و مبارزه بر علیه جور و ستم و فساد با حکومتی که ادعای مردمی بودن را دارد پا به میدان نبرد نهاده بودند.
